วันนี้เจออำไปหนึ่งที กำลังนั่งดูหนังอยู่ดีๆ ก็มีสายเข้า เบอร์ใครก็ไม่รู้ ไม่คุ้นเลย แต่ก็รับไป ปรากฏว่า......เป็นผู้หญิงโทรมา แต่บอกว่า......ขอสายพี่ทีมค่ะ !!

.

ไอ้เราก็ได้แต่ อึ้ง กับอึ้ง กับอึ้ง พูดไม่ออกไปเลย คิดในใจว่า ใครวะ โทรมาหาแฟนชั้นถึงนี่เลยเหรอ มันจะมากเกินไปแล้ว นะ แต่ก็ไม่ได้พูดไรออกไป จนคนที่โทรมาต้องเฉลยออกมาเองว่า "เอ๋ นี่พี่ซีเองงงงง"... เอ๋ก็ยังอึ้งอยู่ค่ะ ตอนนั้นสมองสับสน ใครนะ? จนพี่ซีย้ำอีกรอบว่า นี่พี่ซีเองนะ เอ๋ถึงได้ อ๋อออ กรี๊ดดดดดดดดดดด เล่นอะไรเนี่ยยยย

พี่ซีบอกว่า มุขนี้เล่นกับคนคิดมากแบบเอ๋ไม่ได้แฮะ อุอุอุ ใช่เลยค่ะพี่ อย่าเล่นแบบนี้อีกนะคะพี่ เอิกส์ หัวใจแทบหยุดเต้น 5555 :P

เมื่อตอนบ่ายก็ทำขนมให้สุดที่รักเหมือนเคย วันนี้ลองเมนูใหม่ เป็น Cinnamon Crisp Cookies แปลกดี ชอบซินนามอนด้วย เลยลองทำซะเลย อบเสร้จออกมาอร่อยดีแท้ ชอบมากๆ ^^ เตรียมเก็บใส่กล่องให้พี่ทีมเรียบร้อยเลยค่ะ อิอิ

ทำขนมเสร้จก็มานั่งดูหนังเรื่อง a lot like love ต่อ พ่อเพิ่งจะซื้อ DVD มา น่ารักมากกก ชอบมากๆ ต้องเอาให้พี่ทีมดูให้ได้เลย เรื่องนี้ Romantic สุดๆ แต่ก็ไม่หวานจนเกินไป เป็นอะไรที่ออกจะน่ารัก ดูแล้วแบบ เออ นี่แสดงว่าเป็นเนื้อคู่ เป็นคู่แท้กันจริงๆ

แล้วก็นึกถึงเรื่องของตัวเอง เราก็คงจะเข้าเค้ากะเค้าเหมือนกันนะ เพราะว่าเคยเลิกกันไปถึงสองที แต่จนแล้วจนรอด เราก็ต้องกลับมาหากันอยู่ดี เพราะเรารักกันนี่เนอะ ^^ ขาดกันไมได้หรอก รักขนาดนี้ จริงมั้ยจ้ะตุเองจ๋า ^____^

ว่าแล้วก็คิดถึงตัวเองจังเลย เดี๋ยวก็จะถึงวันเกิดตัวเองแล้วเนอะ วันเวลาผ่านไปเร็วดีจริง เหมือนเราเพิ่งผ่านวันเวลานั้นมาไม่นานเลยเนอะ ^^ อย่างว่าแหละ เราอยู่ด้วยกัน คบกันแล้วมีความสุข เวลามันเลยเหมือนผ่านไปเร็วเนอะ ถ้าอยู่ด้วยกันแล้วไม่มีความสุข คบไปวันๆ นี่สิ เวลามันคงจะช้ากว่านี้เยอะเลย

.

ตอนนี้กำลังลุ้นเรื่องพายุเข้าอยู่ ว่ามันจะเริ่มตกหนักตอนไหน ขออย่าให้เป็นพรุ่งนี้เช้าเลย แง้ เพราะว่าของเยอะด้วย ไหนจะต้องถือร่ม ไหนจะต้องแบก Laptop อีก แล้วก็มีขนมอีก ม่ายยยนะ อย่าตกตอนเช้าเลย เพี้ยงงง ><~

ปล. ไปอาบน้ำดีกว่า ร้อนนนนนน

ปล. อยากให้ถึงวันที่ 30 เร็วๆ จุง ^^

ปล. รอ ร้อ รอ อิอิอิ

มีใครเชื่อในคำว่า พรหมลิขิตบ้าง?

เอ๋คนนึงล่ะที่เชื่อในเรื่องของสิ่งเหล่านี้ ก็จะให้ไม่เชื่อได้ไงล่ะคะ ในเมื่อคนสองคน จากต่างที่ ต่างทาง ได้มาพบกัน มาเจอกัน แล้วก็รักกันในที่สุด

.

เอ๋ยังจำวันแรกที่เจอพี่ทีมได้ ตอนนั้นยังไม่ได้เข้าทำงานที่ Manpower เลยด้วยซ้ำ เพียงแค่ไปสัมภาษณ์รอบสองกับ Area Manager, HR manager และ Branch Manager และระหว่างที่นั่งรอนั้นเอง พี่ทีมก็เดินออกมา .... ตอนนั้นยังคิดเลยว่า พี่คนนี้ท่าทางดุจัง ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยแฮะ แต่ก็ไม่เคยลืมภาพเค้าเลย

พอได้เข้าทำงานที่นี่ วันแรกที่มาเริ่มงานก็ได้เจอพี่เค้าอีก แอบคิดในใจว่า พี่คนนี้ น่ารักเนอะ แต่ว่าทำไมขรึมๆ จังก็ไม่รู้ อิอิ และก็เหมือนโชคชะตาเข้าข้างเราสองคน หลายๆ อย่างเป็นใจให้เราได้ใกล้ชิดกัน จากความรู้สึกชอบ กลายเป็นความรู้สึกรัก ความอบอุ่นเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ความรู้สึกปลอดภัยที่มีเค้าอยู่ข้างกาย ทำให้ไม่อยากรักคนอื่นอีกแล้ว ขอหยุดที่คนๆ นี้ จบที่คนๆ นี้

ถึงตอนนี้ เวลาจะผ่านไปแค่ปีกว่า แต่ก็ไม่เคยมีวันไหนที่เราจะไม่คิดถึงกัน หรือรักกันน้อยลงเลย มีแต่จะคิดถึงกันมากขึ้นๆ เมื่อเราไม่เจอักน และยิ่งรักกันมากขึ้นๆ ด้วยความเข้าใจที่มีมากขึ้นตามลำดับ

ถ้าใครคนใดคนหนึ่งเป็นอะไรไป คงจะเสียใจน่าดูเลยทีเดียวเชียว ><~

.

ทำให้นึกถึงตอนที่ผลตรวจร่างกายออกมาเรียบร้อย ผลปรากฏว่า เอ๋มีเม็ดเลือดขาวน้อยกว่าปกติ และความดันโลหิตค่อนข้างต่ำ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพี่ทีมจะเป็นห่วงมากแค่ไหน เมื่อวานเพิ่งจะย้ำกับเอ๋มาหยกๆ ว่าให้ไปหาหมอน้า ไปปรึกษาแพทย์นะ รู้มั้ย สีหน้าและแววตาเค้านี่บ่งบอกถึงความเป็นห่วงเป็นใยจากใจจริง ของคนที่รักกัน ^^

ยิ่งนึกถึงตอนที่เค้านอนหนุนตักเอ๋เมื่อวานแล้วยิ่งมีความสุข ยิ่งนึกถึงความอบอุ่นจากอ้อมกอดของสุดที่รัก ก็ยิ่งแฮปปี้ ความรู้สึกมันยากที่จะบรรยายออกมาได้จริงๆ แต่เชื่อว่าหลายๆ คนคงจะเข้าใจ (โดยเฉพาะดีน อิอิ :P)

.....

ขาดไม่ได้แล้วคนนี้ รักที่สุดในโลกเลย ^^

P.S. You Complete Me นะจ้ะ

เมื่อวานง่วงมาก เหนื่อยมาก เลยไม่มีเวลามาอัพไดเลย จริงๆ ก็ไม่ค่อยมีอารมณ์ด้วยแหละ ฮุๆ โทรไประบายกะเพื่อนมาเรียบร้อย มันบอกว่า แกคิดได้ช้ามากกกก 555 เพราะมันคิดได้ตั้งนานแล้ว เลยรีบชิ่งลาออกไปซะก่อนใครเพื่อน - -"

เพื่อนบอกว่า ที่เอ๋กำลังเป็นอยู่นี่ เค้าเรียกว่า เป็นการ burn out น่ะเอง คือ คนเราพอรับอะไรที่เราไม่ชอบเข้ามามากๆ ตอนแรกทนได้ ก็ทนไปก่อน พอมันสะสมมากเข้าๆ มันก็เริ่มจะปะทุ เริ่มรับไม่ไหว ซึ่งมันก็มาจากหลายสาเหตุด้วยกัน อืมมม เลยบอกว่ามัน เออ แกเอาชั้นไปเป็น case study ก็ได้นะ 555 ไหนๆ ก็ทำ Thesis เรื่องนี้แล้วนี่ :P

คุยๆ กันมันไปประมาณชั่วโมงเศษๆ ก็ขอตัวไปอาบน้ำนอน รู้สึกง่วงอย่างรุนแรง เอ๋ว่าก็พยายามนอนไม่ดึกมากน้า แต่ไม่รู้ทำไมถึงได้ง่วงขนาดนี้ก็ไม่รู้ ตื่นยังไม่ค่อยอยากจะตื่นเลย ก็เลยกะว่า พรุ่งนี้จะนอนตื่นสายให้สุดๆ ไปเลย อิอิ ^^

ผิดกับพี่ทีม รายนั้นต้องตื่นแต่เช้า เอารถไปเข้าศูนย์ แล้วก็คงจะไปล้างรถต่อ ได้ข่าวว่าไม่ได้ล้งมาหลายอาทิตย์แล้วนี่นา เนอะ อิอิ ถึงฝนมันจะตกลงมาอีก ก็คงทนไมไหวแล้ว ขอล้างหน่อยเหอะ ไม่งั้นขี้ดิน ขี้ฝุ่นเกาะติดรถนานเกินไป ไม่ดีๆ

ส่วนกิจกรรมรายวันของเอ๋วันนี้ก็มีแต่ พี่ทีม พี่ทีม พี่ทีม เหมือนเคยนะคะ 555 เพราะตั้งแต่เช้าก็โทรหาพี่ทีม ตอนเที่ยงก็ไปกินข้าวกับพี่ทีม ตอนเย็นก็ไปหาพี่ทีมที่ออฟฟิศ จนตอนค่ำพี่ทีมก็มาส่งบ้าน ^______^ ชีวิตนี้จะไปมีใครอื่นได้อีกน้า ตัวติดกันซะขนาดนี้เนอะ ตัวเองเนอะ ;)

แต่พี่ทีมก็บอกว่า นี่ยังไม่ติดมากเกินไปเลยนะ เค้าอยากให้เอ๋ติดเค้ามากกว่านี้อีก ^^ แหมม เล่นเปิดช่องให้แบบนี้ น่ารักที่สุดเลยนะจ้า ตัวเองไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะ ยังไงเค้าก็ไม่ไปไหน อยู่กับตัวเองตลอดไปแน่นอนน้า ก็เรารักกันนี่นา ชิมิ ;)

ตลอดทางกลับบ้านของเราสองคนวันนี้ มีแต่ความหวานกับหวานมาก แต่ไม่ใช่คำพูดนะคะที่หวาน แต่เป็นการกระทำต่างหาก เป็นการแสดงออกของสุดที่รัก ว่าคิดถึงและรักกันมากเพียงใด เค้ารู้สึกได้เลยล่ะ ตัวเองจ๋า ไม่ต้องพูดอะไรมาก แค่นี้เค้าก็รู้แล้วว่าตัวเองรักเค้า ตัวเองคิดถึงเค้า เค้ามีความสุขจัง ^^

เค้าชอบ....อ้อมกอดที่อบอุ่นของตุเอง

เค้าชอบ....แก้มนุ่มๆ ของตุเอง

เค้าชอบ....เวลาที่ตุเองมองเค้า

เค้าชอบ....ที่ตัวเองกอดเค้าแน่นๆ

เค้าชอบ....ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นตุเอง

--------------------------

ปล. พอมีตัวเองอยู่ข้างๆ เค้าก็มีกำลังใจขึ้นมาตั้งเยอะ

ปล. ที่เราคุยๆ กันถึงเรื่องปีที่แล้ว เราสองคนนี่ผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะเนอะ

ปล. แต่สุดท้ายเราก็ลงเอยกันได้ ดีใจที่สุดเลยนะจ้ะ

ปล. หยุดเสาร์ อาทิตย์ ขับรถระวังๆ นะรู้มั้ย เค้าเป็นห่วงมากนะจ้ะ